دستگاه های روغن کاری را می توان با توجه به اصول کار مختلف طبقه بندی کرد که عمدتاً شامل انواع زیر است:
روانکاری گرانشی: برای انتقال روغن روان کننده به قسمت هایی که نیاز به روانکاری دارند، از نیروی جاذبه استفاده کنید.
روانکاری تحت فشار: برای انتقال روغن روان کننده به قسمت هایی که نیاز به روانکاری دارند از فشار استفاده کنید.
روانکاری با پاشش: برای روانکاری از قطرات روغن استفاده کنید که هنگام کارکرد موتور پاشیده می شود.
اجزای اصلی دستگاه روانکاری عبارتند از:
پمپ روغن: وظیفه انتقال روغن روانکار به نقاط مختلف روانکاری را بر عهده دارد.
شیر تنظیم فشار: فشار سیستم روانکاری را تنظیم می کند.
فیلتر روغن: ناخالصی های موجود در روغن روان کننده را فیلتر کنید.
فیلتر روغن: ناخالصی های بیشتر در روغن روان کننده فیلتر می شود.
رادیاتور روغن: روغن روان کننده را خنک کنید.
سنسور فشار روغن: فشار سیستم روانکاری را کنترل کنید.
نازل: روغن روان کننده را به قسمت هایی که نیاز به روغن کاری دارند اسپری کنید.
کانال روغن: کانال انتقال روغن روان کننده.
فیلتر تهویه میل لنگ: از ورود گاز داخل میل لنگ به داخل موتور جلوگیری می کند.
این اجزا با هم کار می کنند تا از عملکرد مناسب و عملکرد کارآمد سیستم روغن کاری اطمینان حاصل کنند.
